Giraf schrijf je met één f aan het einde: giraf. Dat is de officiële, correcte spelling in het Nederlands. De variant met dubbele f, giraffe, bestaat ook en is niet fout, maar in de officiële woordenlijst (de Groene Spelling) geldt giraf als de standaardvorm.
Beide spellingen zijn in omloop, wat begrijpelijk verwarring geeft. Hieronder lees je precies wanneer je welke vorm gebruikt en hoe je samenstellingen correct spelt.
Giraf of giraffe: wat is het verschil?
Het Algemeen Nederlands Woordenboek (ANW) van het Instituut voor de Nederlandse Taal erkent allebei de vormen: giraf en giraffe. De officiële Woordenlijst Nederlandse Taal, beter bekend als de Groene Spelling, beschouwt giraf als de standaardvorm. Schrijf je giraffe, dan is dat niet verkeerd, maar je wijkt af van de gangbare voorkeurspelling.
In de praktijk zie je giraffe veel terug in oudere teksten, in belgigrisch gebruik en in de uitgesproken vorm. De dubbele f is overgenomen uit het Frans (girafe) en het Engels (giraffe). Het Nederlands heeft de spelling vereenvoudigd tot giraf, met één f.
Hoe schrijf je giraf in het meervoud?
Het meervoud van giraf is giraffen, met dubbele f. Dat klinkt tegenstrijdig, maar klopt: in het Nederlands verdubbel je de slotmedeklinker bij korte klinkers als je een meervoud of een uitgang toevoegt. Vergelijk het met staf en staven, of graf en graven. Bij giraf krijg je dus:
- Enkelvoud: giraf
- Meervoud: giraffen
Schrijf je het meervoud als girafs? Dan is dat fout. De juiste meervoudsvorm is altijd giraffen.
Samenstellingen met giraf
Bij samenstellingen ga je altijd uit van de enkelvoudsvorm giraf, niet van giraffe. Dat is de richtlijn in de officiële woordenlijst. Een paar voorbeelden:
- girafnek (niet: giraffenek)
- girafprint (niet: giraffeprint)
- girafpatroon (niet: giraffepatroon)
Kom je in een tekst de variant met dubbele f tegen, dan weet je nu dat die afwijkt van de standaard. In formele of professionele teksten kies je het best voor de officiële spelling met één f.
Ezelsbruggetje om het te onthouden
Twijfel je toch snel? Onthoud dan: een giraf heeft maar één staart, en ook maar één f. Dat klinkt simpel, maar helpt om het verschil te onthouden tussen de Nederlandse spelling (giraf) en de Engelse of Franse schrijfwijze (giraffe of girafe).
Kortom: schrijf giraf met één f, giraffen in het meervoud, en gebruik bij samenstellingen altijd de enkelvoudsvorm giraf. Zo zit je altijd goed.